در باب تعادل

آیا متعادل بودن همیشه فضیلت است؟ اگر زندگی خوب یعنی حفظ تعادل، پس با میل‌هایی چه کنیم که اساساً ما را از تعادل خارج می‌کنند؟ آدام فیلیپس در در باب تعادل یکی از بدیهی‌ترین آرمان‌های زندگی مدرن را زیر سؤال می‌برد. ما معمولاً «تعادل» را چیزی ذاتاً خوب می‌دانیم: تعادل میان کار و زندگی، عقل و احساس، خواستن و خویشتن‌داری. اما فیلیپس نشان می‌دهد میل، عشق، هنر، شیفتگی و بسیاری از تجربه‌هایی که زندگی را برایمان ارزشمند می‌کنند، اتفاقاً می‌توانند محصول لحظاتی باشند که تعادلمان به هم می‌خورد. حتی خودِ میل شدید به تعادل ممکن است به شکلی تازه از بی‌تعادلی تبدیل شود. کتاب مجموعه‌ای از جستارهاست که فیلیپس در آن‌ها از روان‌کاوی و ادبیات تا آموزش، هنر، خوشبختی و ناتوانی حرکت می‌کند. پرسش اصلی او نه این است که «چگونه متعادل‌تر زندگی کنیم؟»، بلکه این است که چرا تا این اندازه به تعادل اعتماد داریم و با چه چیزهایی ممکن است برای رسیدن به آن خداحافظی کنیم؟